Abdurrahman Câmî — Nefehâtü'l-üns (Farsça asıl)
هو 121 من حضرات القدس نورالڈين عبد الڙحمان جامى م الله الركمن الزخيم O e O O الول فی الةو الول N E القول كى المعرف والغارف و المعرفةوالخاكل O N الل فى ترو لوفو و الت و الهاي و الو لن عة القول فى الو ية و مرا ةو ااا O O القرل فر اضاف اراب الول خن الله الى اسرارفة O القول فى الفرق سن الهعجرة و الكرامة و الاستدرزاج I القول في اثبات الكرامة للأولياء E N N القول فى انه متى سميت الصوفية صوفية O E 1- ابوهاشم الظوفی, قڈس ,الله سژه E O E 2- ذوالئون مصری. قدس الله تعالی سره O O E انال ,ره الله 4 نوالا شود مگ رهه الله E 5- ابوالأسود راعی E 6او تعقوت هاشهى a 0 7 ليدنق عيدالله اشقا رجمة الله الى E a E O E O a معروف کرخی, قدس الله تعالی سره -0 O ابوتلتغان دازاتن قاس الله وة 1 داود بن احمد دارانی. رحمه الله تعالی -2 a وا اون عالطا ددن الله ا له رة e N E E N O راقم نفع القلوف الحشن: فسن الله تزه 5 E O a اوالخارت الأولاست ت رححة الله تفالى 6 I ابراهيم ستنبة هزوی قدي الله روحه -17 O O اقم اغى مە الل هال 8 E O براقم طروي رجهه الله اانه 09 E N الا دال اى ووه الله الى 0 e 1اش خا كر رة ال عالت e E ابراهیم آخری. کبیر. رجمه الله تغالی 2 محمدبن خالد الآجری. , رحمه الله تعالى -3 ابراهیم بن شَمُاس السشمرقندىي قدس سره -24 1 على الفوضلب فدسن الله فالى روك 5 فتح بن سَخْرَف المروزی, قدس الله تعالي روحه -6 a بشر بن الحارث بن عبدالڙحمان الحافى. قدس سه -27 بشر طبرانی. قڈس سژه -28 فاش و رحهة الله تعالی -9 a شقيق بن براهیم إلبلخی» قدس الله تعالی سره -30 E O اود اليلى قفن الله الى زوه 1 1 E ارت ن الافة الجا شى قاس اللد رةه ابوتراب نخشبی. قدس الله تعالی سره -33 E O تورات الركلى. وحمه الله نغالن 4 35- ابوحاتم عطار, قدس الله تعالی روحمو 6 ىللين التقطى قدسش الله الى اة 7 علي نالحد الفطا ترك رجه الله الى a 6 او الا ر جه ال ا 39- احمدبن خضروية البلخى,ء قدس الله تعالى ره ا 0 یرن فغاة الرازئ رقع الله غالي وة E 1ین على رجمه الله غالی 2ا نسطامی: قدس الله تعالی سه 95 وى سد قش الله ال رو كه 4- ابوحفص حذاد- قذس الله تعالی سژه 5- ابومحمد حداد. رحمه الله 46- ظالة بن سهد رخف الله على O 5 7- ابومُزاحم شیرازی, رحمه الله تټعالی 8- عبدالله مهدۍ باوردی. ړرحمه الله تعالی 9- حَمُدون قَصار. قدس الله تعالې سره A 0- ابوالحسن الباروسی, قدس الله تعالی روحه 51- منصور عَمار, قدس الله تعالی سړه a 2 هذبن عاض الأتظاكى: رخمة: الله الى e 53- قخفد نن منضور الطوسن قدن الله نة 54- لی غکی رحمهد الله تعالی 5- حاتم بن عنوان الأصمٌ, قدس الله تعالى روحه e 56- احمدبن ابی, الحواری. قدس سژزه 7 الله ينتعي بر سايق الأنطاكى: زخهة الله تعالى 8 شهل ن عبداللهالنسترق: دفن الله عالن تة E 9- عباس بن حمزة الڈیسابوری؛ قدس الله روحه N 60- عباس بن یوسف الشکلی, رحمه الله تعالی e 1- عباس بن احمد الشاعر الأردى, رحمه الله تعالى e 2- ابوحمزۀ خراسانی. قدس, الله تعالی روحه 3- ابوحمزۀ بغدادي.
قدس الله تعالی روحه a 4 بعالك العلری لض ف اة 2 5- إبوسعید خژاز, قدس الله تعالی سژه E 6- احتف الهمدانی, رحمه الله تعالی a 07و الحفت. رخف الله ثغالى e 8- ابوعَقال بن عِلوان المغربی, رحمه الله تعالى 9- حَمّاد فَرشی, قڈس الله تچالی سژه E 70- ابوالحسين نوری» قدس الله تعالی سره a a 71- سید الطائفه جنيد البغدادی, ,قدس سره A 2 انوجعفز ين الکزتبى». رحمه الله تعالى a 3 نن ن الخسسن المد نتر حف إللة عالف e 4- عمروبن عثمان المکی الصضوفی, قدس سژڑه A, 5- شاه شجاع کرمانی. قدس الله تعالی روحه a 6- ابوعثمان جيری. قدس الله تعالی روحه 77- ر کر ا ن لوه رمه الل ال ا ی لوھ حت الا ان ل 9- زياد الکبیر الهمدانی. رحهه الله تعالی e 0- ابوعثمان مغربی, قذس الله تعالی سژه E 1 انو ظالت الاخمهى . و فة الله الى E 2- طلحة بن محمدبن الصاح الا لن ر جهة الله الى 83- ابوالعباس بن فسترون؛ قدس الله روحه. ږ 4- شيخ ابوالعباس مُوره زن بغډادی رحمه الله تعالی 5- ابوعبداللٌه المغربی, قڈس الله تعاڵى روحه E 6- ابوعبداللٰه النباجی, قڈس اللہ تعالی سژه 7- ابوعبدالله الأنطاکی, قدس الله تعالى روحه E 8 - شاد الا تورى: فدذشس اللة الى سره E 89- الحسن , بن علیلمُسوحی. قدس سره O 0ا ٠ رحمه الله تعالى a 1- رویم بن احمدبن یزیدبن رویم. قډس الله سره 2- يوسف بن الحسین الژازی, قدس الله سره E 3- عبدالله بن حاضر, قډس الله تعالی روحه E 4- ثابت الخثاز رخفة الله الى N 5- ابوثابت الژازی. رحمه الله تعالی e E 96- سَمُنُون بن حمزة المْحبٰ الكذاب, قدس الله سره a 7- رَهرون المغربی, قدس الله تعالی روحه e 8- عَرُون بن الوتابه. رحمه ,الله تعالی 9- میمون المغربی قدس الله تعالی روحه N 0- سَعدون مجنون, رحمه الله تعالی 101- عطا ر بن سليمان, رحمه الله تعالی 2ء على »بن تفل بن الأزهر الاصقهاتى: قدذس الله تعالى تزه 103- محمد بن يوسف بن معدان البناء, قدس الله تعالی ر0 . 4- محمد بن فاڌڏه رحمه الله تعالی. E O 5- سهل بن علیلمَرّوزی. رحمه, الله تعالی a 6- على بن حمزة الاصفهانى الحلاج, رحمه الله تعالى e 7- على بن شعیب السقا, قدس الله ټعالی روحه r 8- على بن موفٌق البغدادی. رحمه الله تعالی E 9- ابواحمد القلایسی؛ قدس الله تعالی سره 0- ابوالغریپ الاصفهانی. رحمه الله تعالی 1- ابوعبداللّه القلانسپی, قڈس الله تعالی روحه e 2- ابوعبدالله بن الجلاء, قدس الله تعالى روحه O 3- ابوعبداللو خاقان صوفی, رحمه الله تعالی e 4ء بويد الل البُسرى, قڈس الله تعالی سژه E 5- ابوعبدالله السْجّزى؛ رحمه الله تعالى 6- ابو عبدالله الخصریى. قدس سره a 117 قر ن الف فد رجمة الله الى 8- على بن بُندار بن الحسين الصؤفى الصيرفى, فس سره O البلخی. قڈس الله تھالی سژه محمدبن علیالحکیم الٹرمذی قڈس الله تعالی سژه -0 E علی :کار دان الله تغالی وو حه 2 1 ابو غیدالله گاداتی. رخمه الله تعالی -2 e ابو قداللة الخد رقي رح الله تعالى 35 a انو فنذالله السالمي قد الله الى روه 4 5 وطالب فخفذين على حن عطة الجارت المك + رحهه الله عالت 16- ابو عبدالله جاو پارهاى صوفی همدانی, رحمه الله 4 7 نوكر الوزاق الترمدى. فس الله تعالى اة O2 128- ابوالقاسم رازی. رحمه الله تعالی n 93 9- ابوالقاسم الحكيم الپشمرقندى؛ رحمه الله تعالى 0- بَکر سغدی, رحمه الله تعالی 1- صالح بن مکتوم.
رحمه الله تعالی 2- ابوذر الترمذى,؛ رحمه الله تعالی 3- هاشمی سغدی. رحمه الله تعالی 4- محمدبن الحسن الجوهری؛ رحمه الله تعالى 5- ابوبکر کسایی دیتّوری, رحمه الله تعالى a O 6- ابوعلی الجوزجانی, رحمه الله تعالى a E O 137 و 138- - محمد و احمد ابێا ابی الۆرد. رحمهما الله تعالى -9 مَقَدسي. رحمه الله تعالی 0 پوتقوت السونى: رحمه الله تعالی 1- ابویعقوب تَهرٌجوری؛ قدسر الله تعالی روحه a 2- ابویعقوب الزات رحمه الله تعالى O 3- احمدبن وهب رحمه الله تعالی 4- ابویعقوب مَزایلی؛ رحمه الله تعالی 5- ابويعقوب افطع رحمه الله تعالی 16- ابویعقوب بن زبزیک» رحمه الله تعالی 98 7- ابویعقوب مَڏکوری. رحمه الله تعالی 8- ابویعقوب میدانی رحمه الله تعالی ر a 9- ابویعقوب خراط عَسقلاني» رحمه الله a 0- ابویعقوب کورتی رجمه الله تعالى : 1- حير تساح. قڈس الله تعالی ,سژه 2- محفوظ بن محمّود. رحمه الله تعالی 3- محفوظ بن محمد رحمه الله تعالی 4-- ابراهیم الخُواص, قدس الله تعالی روحه 155- ابراهیم بن عیسی قدس الله تعالی سره 6- ابراهیم بن ثابت, رحمه الله تعالی e a 7-- ابومحمد جُریري. قدس الله تعالی روحه 8- غانم بن سعد رحمه الله تعالی 9- عیلان السمرقندی, رحمه الله تعالی 0- عيلان المُوَسوس, رحمه الله تعالى 1- ابوالعباس بن عطاء قدس الله تعالی سره . 104 2- ابوصالح المزین. رحمه الله 3- ابوالعباس ارزیزی. رحمه الله تعالی 164- ابوالعباس دیبنوریي» قدس الله تعالی روحه 5- ابوالعباس احمدبن یحیی الِشیرازی. رحمه الله 6- ابوالعباس باۆردی. رحمه الله تعالی 7-- ابوالعباس بَردعی. رحمه الله تعالی 8- ابوالعباس السیاری. قدس الله تعالی سره 9- عبدالواحد بن, على السیاری. رجمه الله تعالی 0- ابوالعباس السّهُرَوردی. رحمه الله تعالى 171- ابوالعباس نهاوندی. رحمه إلله تعالی 2- اخی فرج زنجانی, رحمه الله تعالی 3 - ابوالعباس نسائی. رحمه الله تعالى 4 اوالغانن شت رخمة الله الى O 5 - ابوالعباس حمزة بن محمد قدس سژه 176- حسين بن منصور الحلاجح الپپضاوی, قدس سره 7- عبدالملک اسکاف, رحمه الله تعالى E 178- ابراهیم بن فاتک و قيل احمدبن فاتټک. ؛ رحمه الله تعالی ا 179- فارس بن عیسی البغدادی, رحمه الله 180- احمدبن حسين بن منصور إالحلاح؛ رحمه الله E 181- ابومنصور کاوکلاه. رم الله 182- ابوغمرو دمشقی. قڈس الله تعالی روحه 3-- محمډبن حامد الثرمذی؛ رحمه الله تعالی E 4- عبدالله بن محمد الخراز, رحمه الله تعالى E 5- بنان بن محمد بن حمًال. قدس الله تعالى سره E E 6 ساون انرام الالء زج الل e 7 لرا ال 8- بان بن علی؛ رحمه الله تعالی. e 9- ابوالحسن بن محمد المُزبْن, رحمه الله تعالى ا 0- ابوالخسن الطابغ الأيتورى فذشن الله تال شزة e 1 ايوالحسن الط تخي رخمه الله نعالى o 2- ابوالحسن سْيُوطی, رحمه الله تعالی 3- ابوالحسن بن سَفرة, رحمه الله تعالى a 4-- ابوحامد الأسرود, المعروف بالرّنجى, رحهه الله تعالى ا 5- ابراهیم بن داود القَصار الرّقى؛ رحمه الله تعالى e 6- ابوجعفر حَفار, قدس الله ټعالی سره E 7- ابوجعفر سومانی» رحمه الله تعالی a 8- ابوجعفر صیدلانی. رحمه الله تعالى E 9- ابوجعفر احمدبن حَمدان بن على بن سنان؛ رحمه الله تعالى 0- ابوجعفر القرغاتى: رجمه إلله تعالى A O 1 0 اوعفر ساهالى 2 ر حفة الله الى O 2 ايوجعقر حداف رجمه الله تعالى O E 203- ابوجعفر مُعاذ مصری. رحمه الله تعالی 4 ابو عنذالله الترقى.
رجه الله تعالىن O 5- ابوجعفر المَجّذوم, قدّس, الله تعالی روحه E 6 ابو جعفز داماتی رجه اللهتعالی e 7- ابوالحسین الوژاق, قدس الله تعالی سژه E 8- ابوالحسین الدّژاج, رچمه الله تعالى 9- بُکیر الدژاج, رحمه الله تعالی e 0 ابوالاسسن لادی رخوة الله عالی N 1 ا لسر الکن رة الل الى a 2ر ی ر ا N 53 ابویگن الواسطى: ددس إللة تغالى سره 4 اکر ران کین فدن الله عالی سره r 5- ابوبکر رَقٌاق صغیر. قدس الله تعالی روحه E O E 6- ابوبکر الکتانی قڈس الله تعالی سژه O 7- ابوبکر عطا جُحفی, رجمه الله تعالی e 8- ابوبکر سَقّاق, رحمه اللو تعالی e 89 ابوبكرالشلى» فس الله تالق نه e 6 0 نونک ردا تار ازو رمه الله الي O O 1 نونک ال د »ر جمه الله الى 2- ابوبکر الخبّاز البغدادی, رحمه الله تعالى 3 نوکر ین عنسبی. الفط عى ر خمه الله عالت E 4 نوکر ر طافر الانهرى. رحخه الله الى E 5 انوىگر بن انىت دان رمه الله تالف N a 6 بوكر عظوقن: ررخمه الله قال O 7 ایویکز شکاک, زحمه. الله تعالیٰ O 8 نوکر ناء رجمة الله عالی a 9- ابوبکر المصری رحمه الله تغالى E 0- ابوبکر الدُفّی, قدس الله تھالی سژه 1- ابوبکر طَمَشتانی, قدپن الله تعالی تسه e 2- ابوبکر قَراء. قڈس الله تعالی سژه E 3- ابوبکر الشتهی. قس الله تعالي سژه E 234- ابوبکر الطرسوسىٍ الحَرمی؛ فَدّس سره 5- ابوبکر السّوسی, قداس الله سره 6- ابوبکر شدّیر, رحمه الله تعالی E 7- ابوبکر جَوْرّقی, رحمه الله تعالی E a 8 ابوبكر الإازى. رحمة ,الله تغالى 9 بوكر قفند رحفةه الله تغالى E u 0- ابوبکر قَصّری رحمه الله تعالی 1- ابوبکر موازینی, رحمه الله تعالی 2 انویگر اساتن رجمه: الله فال i 3 اتونکر فغارلی رجفة اللهاتعالی O 4- ابوبکر قطیعی رحمه الله 5- ابوبکر همدانی رحمه الله تعالی e e 6 انویکز گفشیری: ر خمه الله الى r 7 ا نوکر ناود الدتۆرئ: ررخهه الله الىئ E 8- ابوعلی الژودباری. قدس الله سژه 90-ابوقلى النقفى ر جمة الله تعالى E 0 ابوعلى الكاتف المصرى: قسن الله تغالئ اة ا 1 ابوعلى قشئولى: رخمة الله تغالن 52- ابوعلی رازی رحمه الله ,تعالی 5 بوعل خران: رهه الله الى O 4- انوعلى سجرجائى رحمة الله علبة a 55- عبدالله بن محمد المعروف بالمرتعش. قداس الله سره. 56- کید الله: بن هخد تن هنازل. ,فش الله تغالی زه 7- عبدالله خاد رازی. رحمه الله تعالى 258- عبدالله بن عصام المَقدسى. قڈس سره 9- عبدالله تباذانی, زجمه الله الى 0- ابوالخیر الَيْناتی الأقطع, قڈس الله تعالی سژه e 1- ابوالخیر خیش رخمه الله تعالی a 2 ابؤالخیر گشقلانی رجه الله تعالى e 03 نالخ خحتنضى: رحمة الله الى 4- ابراهیم بن شیبان الکرمانشاهی, قڏس الله تعالی روحه 5- ابوزید مَرغزۍ خراسانی. رحمه الله تغالى a 6- ابراهيم بن احمد بن المولّد الظوفى الرّقى, رحمه الله تعالى . 150 7- ابراهیم الجیلی» رحمه الله تعالی a O O 8 ابراهیم دهستانی. رحمه الله تعالی a 209- ابراهيم مَرّغینانی, رحمه الله تعالی O 70- ابراهیم ناژویه» رحمه الله ټعالی E 1 1- مظفر کرمانشاهی,؛ قڈس الله تعالی روحه 2 - ابوالحسین بن بنان. رحمه الله تعالی ,. N O 3- ابوالحسین بن هند الفارسی» رحمه الله تعالى 4- ابوالادیان. رحمه الله تعالى 5- ابوجعفر محمد بن على الئسوى, المعروف بمحمد عليان؛ رحمه الله تعالى .
153 6 - ابوسعید الإعرابی؛ رحمه الله تعالی -7 ابوعمرو الرجاجی, رحمه الله ټعالی A 8- ابراهیم بن يوسف بن محمد الجاجی, رحمه الله تعالی 79- جعفربن محمد بن تُصير الخلدى الخواص. قدس الله تعالی سره 0- ابوالحسن الصوفی الفُوشنجی, رحمو الله تعالی 81- بُندار بن الحسين بن محمد بن المُهَلْب الشيرازى, رحمه الله تعالى . 156 2- ابوعمرو بڻ تخد الشلفی: فقس الله تعالی سژه 3- عبدالله بن محمد بن عبدالرحمان الژازی الشعرانی» رحمه الله تعالى 4- ابوالحسین السیروانی رحمه, الله تعالی 5- ابوالحسین القرافی؛ رحمه الله تعالى 6- ابوسلیمان نیلی. رحمه الله تعالی. 7- ابوسلیمان خواص مغربی رحمه الله تعالى 288- ابوالقاسم نصرآبادی. قدسر الله تعالی سره 9 ابوبکر رازی بجلی. رحمه ,الله تعالی -0 ابوبکر فالیزبان. رحمه الله تعالی -1 ابوالحسین الحضری. رحمه الله رتعالی aê 2- ابوالحسین بن سَمُعون. رحمه الله تعالى 3 و 294- ابونصر خباز و ابوالچسن سوهان آڙّن. رحمهما الله تعالى 5- شيخ احمد ځژانی» ړحمه الله تعالى 6 جَھم رَفی. رحمه الله تعالی. -7 ابوالحسن الارمَوی. رحمه الله تعالی 8- ابوعبدالله بن خفیف الشیرازی. قڈس الله تعالی سژه 9- ابوالخیر مالکی» رحمه الله تعالی 0- ابوبکر الشعرانی؛ رحمه الله تعالی 31- ابومحمد العتايدى. رجمه الله تعالى 2- جعفر الحَڏا. قڈس الله تعالی روحه Rê 3- هشام بن عبدان. ړحمه الله تعالى 4 اتوقجرر. زحخه الله تeالa i 5- عبدالژحیم اصطخری. رجمه الله تعالی 6- ممل الجَصاص, رحمه الله تعالی 7- علی بن شلویه. رحمه الله تعالی 8- ابوبکر الاسشکاف, رحمه الله تعالی 9- ابوالضځاک. رحمه الله تعالی . 310- ابومحد الحَقّاف, رة الله تعالى 31 و 312- حسن بن حَمُويه و صاحبه ابوجعفر الحَرّار الاصطخریى. رحمهما الله الك 3- عبدالله القصار. رحمه اللو تعالى E 34- ابراهیم المتوكل, . رحمه الله تعالی E 5- ابوطالب حَرّرج بن علي رحمه الله تعالی O E 6- ابوعلیوارجی, رحمه الله تعالی 7- ابوالفضل جعفر الجعدی؛ رحمه الله تعالى E E 8- ابوالقاسم القصرى, رحمه الله تعالی 9- عبدالعزیز بځرانی. رحمه الله تعالی 0- ابوالحسن حکیمی» رحمور الله تعالى 1او لخر بن مهدا اكان رحمه الله عا E O E 2- شيخ ابواسحاق ابراهيم بن شهریار کازرونی. قڈڏس الله تعالی سژه 323- شيخ روزبهان تقلى: قدس الله تعالی روحه 34- شيخ ابوالچسن کردوټه, رحمٍ الله تعالى 5- شيخ عبدالله بایانی, قڈس الله تعالی سرو 6- شيخ جمال الذين محمد باکلتجار, رحمه الله تعالى 7- موسی بن عمران جیژفتی. رحمه الله تعالی 38- خواجه علی بن حسن الکړمانی, رحمه الله تعالى 309- مدِرَة نیسابوری ب رحمه الله تعالی 180 30- ابوعبدالله التروعبدى. رحمه الله تعالی 331- ابوعبدالله الڑودباریء قڈہں الله تعالی روحه 32- ابوعبدالله مانک, رحمه الله تعالی 3- ابوعبدالله دونی. رحمه الله تعالی 334- ابوعبدالله مولی؛ رحمه الله ,تعالی E A 35- ابوعبدالله المُقّرى, رحمه الله تعالی A E E 6- ابوالقاسم المُفّری. رحمه, الله تعالى 37- ابومحمد الراسبی رحمه الله تعالى 38- ابوعبدالله الڈینوری, رحمه الله تعالی. 9- ابوالحسین لسیروانی الصغير. فس س سیه 0- ابوالحسینین جَهْصّم الهمدانی؛ قڈس الله تعالی سژّه -341 رحمه الله تعالی 2- ابوالحسینسرکی رحمه الله تعالی 33- شيخ محمد سارى رحمه الله تعالی 4- شيخ احمد جوالگر, رحمه الله ټعالی a 35- ابوالحسينحڏاد هروی»؛ رحمه الله تعالى 6- ابوالمظفر ترمذی, رحمه الله تعالی 7-- امیرچة سفال فروش.
ا الله تعالى 8- شریف حمزۀ عقیلی ړحمه الله تعالی 9- عارف عیار, رحمه الله تعالۍی E 0- ابوالحسين سال ية بن ابراهڀم» رحمه الله تعالى 1 شنح عفران لی رخمة الاه تعالی E 2- ابوالحسین مرو الژودی. رچمه الله تعالى 3- ابوحامد دوستان. رحمه الله تعالی O E 4- باب فرغانی, ر الله تعالى E 5- ابومنصور مَعمر بن احمد الاصفهانی, رحمه الله تعالى 356- ابونصر سراح قدس الله 7 تعالی سره O 7- شيخ ابوالفضل بن الحسن_ السرخسى, رحمه الله تعالى 8- خالوی نیسابوری. رحمه الله تعالى : 9- شیخ ابوالعیاس القضاب إلآملی, قڈس الله تعالی سژه e 0- شيخ احمد نصر, رحمه الله تعالی a 1- شيخ ابوعلی سياه؛ رحمېٍ الله تعالى E 32- ائوعلى الدقاق. رحمه الله تعالى 3- ابوعلی النتونى المروزی» رحمه الله تعالی E 1 4- شيخ ابوالقاسم بشر یاسین, رچمه الله تعالى : 35- شيخ لقمان سرخسی؛ : ذش . الله تعالی سره O 6- شيخ محمد قصاب الآملى رحمه الله تعالی O 0 1 7- شیخ ابوالحسن حَرَقانی؛ قڈس الله ,تعالی سژه 20U 8- شيخ ابوعبدالله الڈاستانی, رحمه الله رتعالی 20 9- شیخ ابوسعید بن ابی الخیر قدس الله تعالی سژه 2O a 0- شيخ ابوالقاسم کڑگانی قڈ س الله تعالی سژه 1-- خواجه مظفُّر بن احمد بن حمدان. قڈس الله تعالی روحه 2O6 2- معشوق طوسی,؛ قڈس الله تعالی روحه 200O o 3- امیر على عَبو. رحمه الله تعالی 2O 34- شيخ ابوعبدالرحمان الشلفان الاپسابوری. رچمه الله تعالى 2O 5- حسین بن محمد بن موسی السلكى: رخ الل الى 2O08 6- ابوسهل الصّعلوکی. رحمه الله تعالی 2O8 7- شيخ ابوالقاسم القشیری. رحمه الله تعالى 2O0 8- شيخ ابوالعباس شقانی رحمه الله تعالى 9- ابوالفضل محمد بن الحسن_الحَتّلى؛ رحمه الله تعالی 2 0- علىیبن عثمان بن ابىعلىالچُلابى الغزنوی. رحمه الله تعالى 2 381- خواجه,ٍ احمد حمادۍ سرخسی رحمه الله تعالی 2L 2- ادیب گمندی. رحمه الله ټعالی 3- ابوالحسن مندی. رحمه الله تعالى O O A 4- شيخ احمد نجار استرابادی رحمه الله تعالى A e 35- شيخ ابوزرعة رازی. رحمه الله تعالی 212 38606- شيخ ابو رُرعة اردبیلی. رحمه الله تعالی 212 7- ابوعبدالله المشتهر ببابویی» رحمه الله تعالى 8- شيخ ابوعبدالله باکو, رحمه الله تعالی O 9- شیح مؤمن شیرازی. رحمه الله تعالی 214 0- شيخ ابواسحاق شامی» رحمه الله تعالی 2 a 1- خواجه ابواحمد ابدال چشتی, رحمه الله تعالي 2-- خواجه محمد بن ابی احمد الچشتی, رحمه الله a E 2 3- خواجه یوسف بن محمد بن سَهعان؛ رحمه الله تعالى E 2 4- خواجه مودود چشتی. رحمه الله تعالى 2 5- خواجه احمدبن مودود بن يوسف, الچشټی» رحمه الله تعالى 6- ابوالولید احمدبن ابی الرْجاء. قڏس الله تعالی روحه 2 7-- ابواسماعیل عبدالله بن ابی منصور محمد الانصارۍ الهرویء قدس الله تعالى سژه 8- خواجه یحیی پن عمار الشیبانى. رحمه الله تعالی 22 39- شیح ابوعبدالله طاقی, قذس للدڙ 223. 0 0- شيخ ابوالحسن , بشرۍ سجزې رحمه الله تعالی 22I 1- کاکا ابوالقصر بستی رحمه الله تعالی 2 و 403- کاکا احمد سنبل و برادر وي محمد خورچه. رحمهما الله تعالى . 224 e -404 محمد الانصاری رحمه الله تعالی 224 10 5- ابومنصور سوخته. رحمه الله تعالى 22U 6 و 407- شیخ احمد چشتی و برادر وی خواجه اسماعیل چشتی. رحمهما الله e a شيخ احمد حاجی, رحمه الله تعالی 8 2D2 شيخ بوسلمۀ باوردی.
ړحمه الله تعالی -09 220a a ابوعلی کیال رحمه الله تعالی 0 226 ابوعلی زرگر, ؛ رحخمه الله ,تعالی -411 Z2O ابوعلی بوته گر رحمه الله ټعالی -2 شیخ ابونصر قبانی. رحمه الله تعالی -3 220O شيخ اسماعيل نصرآبادی رحمه الله تعالى -4 227 شیح ابومنصور کر رحمه الله تعاإلی -415 اسماعیل دباس جيرفتي, رحمه الله تعالى -6 2 A ابوسعید معلم. رحمه الله تعالی -417 شيخ محمد ابوحفص کورتی,؛ رحمه الله -8 e o شيخ عمو, رحمه الله تعالی ر -9 شيخ احمد کوفانی. رحمه الله تعالى -0 22 ابوالحسن نجار رحمه الله تعالین 1 E I شيخ ابوالایث فوشنجی» رحمه الله تعالی -2 محمد بن عبدالله گازر هرّوی؛ رحمه الله تعالی -23 a خیرچه. رحمه الله تعالی -425 2I2 ابوعبدالله احمد بن عبدالرحمان بن نصر المالینی, رحمه الله تعالی 6 ابونصر بن ابی جعفر بن ابی اسحاق هروی خانچه بادی. رحمه الله تعالى. 233 -7 سلطان مجدالدین طالبه. قڏس الله تعالی روحه -8 2I ابوعبدالله مختار بن محمدبن احمدالهروی. ر الله تعالى -29 234 شیح ابوذر بوزجانی, رحمه الله تعالی -430 2 شيخ الاسلام اجمد الثامقی ا قذس الله تعالی سژه -1 شيخ ابوطاهر کرد رحمه الله تعالی -2 A O شيخ ابوعلیفازمَدى. ,قڈس الله تعالی سژه -3 شيخ ابوبکر بن عبدالله الطوسى التساج», رحمه الله تعالي -434 حجة الاسلام محمد بن محمد العَرّالى الطوشى: . رحمه الله -5 شيخ احمد غرالی. قذس الله تعالی سژه -6 2 خواجه یوسف همدانی» قڈس الله تعالی روحه -7 A خواجه عبدالخالق عجدوانی, قدس الله تعالىروحه -8 2A خواجه عارف رټوگروی؛ رحمه الله تعالی -9 2A a خواجه محمود انجیر قوی ړحمه الله تعالى -0 2 خواجه على رامیتنی, رحمه الله --1 2 a e خواجه محهد بابایسماسیی» رحمه الله تعالى -442 سید امیر کلال, رچمه الله تعالى -3 E قفتم شيخ رحمه الله تعالی -4 2 خلیل آتا. رحمه الله تعالى -5 250i خواجه بهاءالڈین نقشبند. قڈس الله روحه -6 2 خواجه علاء الدين عطار قڈں الله تعالی روحه -7 2 خواجه محمد پارسا؛ قداس الله : تعالی سره -8 2 خواجه ابونصر پاړسا؛ رحمه الله تعالی -9 E خواجه حسن عطار, رحمه الله تعالی -0 11 1- مولانا یعقوب چَرّخی؛ رحمه الله تعالی 2D 2- خواجه علاءالڈین عجڌوانی. رحمه الله تعالی -3 مولانا نظام لین خاموش, رحمه الله تعالی 2 4- خواجه عبدالله امامی اصفهانی. رجمه الله تعالى 5- مولانا سعدالڑین کاشغړی؛ رحمه الله تعالى 6- خواجه نالل ادام الله برکاټ وجوده على مفارق الطالبين 2O2 i 7- شيخ ابوالحسن بستی» رحمه الله تعالی 2O 458- شيخ حسن کاک سمنانی»؛ رحمه را الله تعالى 9- محمد بن حَمُوية الجوینی» رحهه الله تعالى A 0- عین القضات همدانی قدس الله تعالی سژه 2O 1- شیخ بَرَکۀ همدانی رحمه الله تعالی 2O 2- شيخ فتحه. رحمه الله تعالی 2O O 3- شيخ ضياءالدين ابوالتجیپ عبدالقاهر السهروردی. قداس الله سژه 209 4- شيخ عمار یاسر, قذس الله تعالی روحه 2O 5- شيخ روزبهان کبیر مصری. قذس الله تعالی سژه 2O09 6- شيخ اسماعیل قصری؛ قدس الله تعالی سژّه 2O 7- شيخ نجم الذين الكبرىي. قس الله تعالی روحه 2O n 8 - شيخ مجدالڈین بغدادی. قس الله تعالی روحه e 9- شيخ سعد الین حُمّویی. قڈس الله تعالی روحه 2 0- شيخ سيف الڏين باحَرّزی؛ قذس الله تعالی روحه 1- عین الژمان جمال الڈینگیلی. رحمه الله تعالى 2- بابا کمال جَندی رحمه الله تعالی 2O 3-- خواجه ابوالوفا خوارزمی رحمه الله تعالى 2 4- شيخ نجم الدذین رازی. المعروف به دایه.
رچمه الله تعالى 5- شيخ رضی الذین على لالاء الغزنویء قذس الله تعالی سژه 2 6 - شيخ جمال الذین احمد جَورّفانی, رحمه الله تعالی 7- شيخ نورالڈین عبدالژحمان اسفراینی کسرقی, رحمه الله تعالی e 5 ابوالمکارم ركن الڈین علاء الذوله احمدبن محمد البیابانکی» قڈس الله تعالى o E a: 2 479 اخی على مصری رحمه الله تعالی 2 0- شيخ نجم الین محمد بن محمد الادکانی» رحمه الله تعالى a 1- اخی محمد دهستانی رحمه الله تعالی a 482- ابوالبرکات تقیالڈین على الڈوستی السمنانی, رحمه. الله تعالى . 286 483- امير سید ; علىبن شهاب بن محمد الهمدانی, قذس الله تعالىسژە 280O e 4- شيخ عبدالله غگرجستانی. رحمه الله تعالى 2O 5- بابا محمود طوسی رحمه الله ټعالی 2O 6 اخی على فلق شاه رحمه الله تعالى 7- شيخ حافظ بهاءالٍڏین عمر آبردھی ۽ رحمه الله تعالى 8 مولانا فخرالڈین لوز شتای: رحمه الله تغالى 2 9- شاه على فراهی رحمه الله تعالی 0- شيخ محمد شاه فراهی, رحمه الله تعالی 2O 1-- شيخ بهاءالدين عمر. قڈس الله تعالی روچه a 2- مولانا شمس الڈین محمد اسد. رحمه الله تعالی 2I2 493- شيخ بهاءالدين ولد رحمه الله تعالې 2O 4- سید برهان الین محفُق, رحمه الله تعالی 2 e -5 مولانا جلال الدين محمد البلخی الژڙومیء قڈس الله تعالی سژه 2I3 12 6 مانا شس الأ تن خد ل على بن لى واد تترنزى: فمن الله خغالى مه 296 7- شيخ صلاح الين فريدون القونيوئ, المعروف بزركوب, رحمه اللّه تعالى. 298 299 9- سلطان ولد قذس الله تعالى روحه 2 0- شيخ شهاب الڏين سْهرَوردي. قذس الله تعالی روحه 1- شيخ نجيب الڏين علىبن برش الشیرازی, قذس الله تعالی روحه 502- ظهير الڏين دال خمان بن عل بن ر زحمة: الله تعالى 503- شت طخد نت ر جفة الاه تعالی 4- شيخ ابراهیم مجذوب, رحمه الله تعالی 5- شيخ جمال الڏين لور رحمه الله تعالی 6- شيخ شمس الڏين صَفیٰ. رخ الا تعالې 7- شيخ نورالڈین عبدالضمد نطنزی رحمه الله تعالی E 8- شيخ عرّالڈین محمود الکاشی, رحمه الله تعالي 09- شيخ كمال الین عبدالژزاق الکاشی, رحمه الله تعالی 0- شيخ نورالڈین عبدالژحمان المصری. رجمه الله تعالی 1- شیخ زین الین ابوبکر الخوافی قدڈس الله تعالی روحه 2- امیر قوام الذین سنجانی» رحهه الله تعالى 3 خواجه شمس الدین محمد الکوسُوئی الجامیء قڈس الله تعالی روحه 4- مولانا زین الذین ابوبکر تایبادی, قذس الله تعالې روحه 5- مولانا جلال الین محمود زاهد مرغابی رحمه الله تعالى 6- مولانا جلال الین ابویزید پورانی, رحمه الله تعالی 7 مولانا ظهیرالڈین خلوتی. رحمه الله تعالی 8- شيخ بھاءالڈین زکريا مولتانی قڈس الله تعالی سژه 9- شيخ نظام الذیم خالدی دهلوی. :عرف بشیخ نظام الڈین اوليا؛ قڈس سژه.
320 0- شيخ ابوعبدالله الصومعی, قڈس الله تعالی روحه a 1-- شيخ محیی الذین عبدالقادړ الجیلی؛ قدڈس الله تعالی سره 2- شيخ حَماد دباس, رحمه الله تعالی 3- شيخ صَدَقه بغدادی رحمه الله تعالى O 4- شيخ سيف الڏيین عبدالوهاب, ړحمه الله تعالى 5- شيخ ابومحمُد عبدالڑحمان الطفَسُوټجی, رحمه الله تعالى S2 56- شیح ابوعمرو إلصّریفینی, قذس الله تعالی روحه 7- شيخ بَقا بن بطو رحمه الله ټعالۍ 8- قضیب البان موصلی قڏس الله تعالی سژه 9- محمد الأوانی که , به ابن القائد معروف است, قدس الله تعالی روحه 530- ابوالسّعود بن الشبْل, رحمه الله ,تعالی 31 شيع اتوقدين المغربئ» قدذسن الله تعالی سژه 2- ابوالعباس بن القريف الصتهاجی إلاندلسی» رحمه الله تعالى e 3- ابوالڙّبيع الكفيف المالقىرحمه الله تعالی E O 4- عدئ بن مُسافر الشامی, : م الهگاری, رحمه الله تعالى 5- سیدیحمدبن ابیالحسن الفاعي, قڈس الله تعالی روحه 6- حیات بن قیس الحَرانی. قڈس الله تعالی سره E 7- شیخ جاکیر, قڈس الله تعالی روحه 13 8- شيخ ابوعبداللّه محمد بن ابراهيم الفُرشئ الهاشمئ. قدس الله تعالى روحه338 و ا و و ن ال ا 900 0- ابواسحاق بن طریف, رحمه الله تعالی ب 1-- ابن الفارض الحَمَوئ المصرئ» قذدس, الله تعالی سژه 2 ابراهیم بن معصار الجَعَبَرئٰ. رحمه الله تعالى A 543- شیخ محیی الڈین محمد بن علی بن العربی, قڈس الله تعالی سژه 4-- شيخ صدر الدين محمدبن اسحاق القُونيوئ. قڈس الله تعالی روحه . 349 5- شيخ مؤي د الذين الجَندى. رحمه الله تعالى 6- شيخ سعید الذین القرغانی» رچمه الله تعالى : 7- شيخ موسی سدّرانی. رحمه الله تعالی O : 548- شیخح عیسی هتار بہمنی؛ 7 الله تعالی E 9- شيخ ابوالغیت جمیل الیمنی» قڈس الله سژه 0- شيخ ابوالحسن المغربی الشاذلي رحمه الله تعالى 1- شيخ ياسين المغربى الحَجام الأشود. ,رحمه الله تعالى 2- شيخ عفيیف الدڏين التلُِسانی رحهه الله تعالى 3- شيخ ابوالعباس المُرّسی, رحمه الله تعالى 54 و 555- حه سعد حداد ي مرد وق شت جوف رجمهةا الله الف 6 و 557- احمدبن الحَعّد و شيخ سعید, که کنیت وی ابوعیسی است, رحمهما الله ا E 8- شيخ نجم الڏين عبدالله بن محمد الاصفهانی» رحمه الله تعالی 9- خواجه قطب الڈین یحیی جامی نیسابوری. رحمه الله تعالى 0- ابو محمد عبدالله المرجانی المغربیء رحمه الله تعالى ,. 2 51- ابوعنداللة: المعروف بابي المُْطرْف ,الاندلسیى,» رحمه الله تعالى 3O2. 2- شيخ سلیمان ترکمانیمُوَله» رحمه الله تعالى 2 3- شيخ علیکردی رحمم الله تعالی 4 شيخ مُفرٌّج؛ رحمه الله تعالى 5- شيخ ابوالعباس الدَمَنْهُوری. رحمه الله تعالى 6- شيخ ریحان, رحمه الله تعالی 7- شيخ علاءالڈین الخوارزمی؛ رحمه الله تعالی 8- امام عبدالله اليافعى الیمنی, رحمه الله تعالی ,. 9- شيخ شهاب الین السَْهرَوَژدی المقتول, رحمه الله تعالى 0- شيخ اوحد الذین حامد الکرمانی, قڈس الله تعالی روحه a 1- امیر سید قاسم تبریزی قڈس الله تعالىسژە 2- حکيم سّنایی غزنوي. قدس الله تعالی روجه 3-- شيخ فریدالڈین عطار نیسابوری؛ قداس الله تعالی سژه 574- شيخ مُشرف الین مصلح بن عبدالله الشعدی الشیرازى. رحمه الله تعالى ر 5- شيخ فخرالڈین ابراهیم, المشتهر بالعراقی قدس الله تعالی روحه 576- امیر حسینی» ؛ رحمه الله تعالې 377 7- شيخ اوحدی اصفهانی؛ قڈس الله تعالی روحه. ږ 8- افضل الذين بديل الجقايقى الخاقانى رحمه الله تعالى 9- شيخ نظامی, رحمه الله تعالی E 0- خسرو دهلوی.
رحمه الله تعالۍ 1- حسن دهلوی؛ رحمه الله تعالی 2- شيخ کمال خُجَّندی رحمه الله تعالى 14 3 مولانا محشد شیرین, هور 6 مربي ارخف الل عالف 4 شمس الڈين محمد الحافظ الشيرازى. رحمة الله تعالى E في ذكر التّساء العارفات الواصلات الى مراتب الژجال 5- رابعة عَدَوبّه, رحمها الله تعالى E 6- لبابة المُتعبدة, رحمها الله تعالى E 7 مريم البَضْريّه. رحمها الله تعالى a 8- ريحانة والهه. رحمها الله تعالى 9- فمُعادّة العَدوثه. رحمها الله تعالى O N 0- عُقَذْرة العابدة, رچمها الله تعالى a O 1- سّغفوانه. رحمها الله تعالی E a 2 کردټه. رحمها الله ثعالى e 3 حَفَضه بنٹ سیرین» رجمها الله تعالی E 4 رابعة شاميّه؛ رحمها الله ټعالى O 5- حکیمة دمشقيه. رچمها الله تعالی E E O 6- اَم حَشان, رحمها الله تعالی O 597- فطامة ا قڈس سڑها 98 وتە رها الله الي A 9- ؤاطمة البَرَدَعيّه. رحمها الله تعالى 0- اَم على زوج اخھد بن خطروبه, رخفا الله الین E 1 آم محمد والدة الشيخ ,ابى عبدالله بن خفيف, رحمها الله تعالى . 388 2- فاطمة بنت ابي بکر الکتانی, رحمها الله تعالى a l3 فِصَّة. رحمها الله تعالی E E O O a l4 تلمیذۂ سر ګسقطی رحمها الله تعالى E l5 بُحْقّه, رحمها الله تعالى E a a 6 آم محمّد, رحمها الله تعالى 607- بیبیک مرویه؛ رحمها الله تعالی e l8 دختر کعّب, رحمها الله تعالی. O O O 9- فاطمة بنت المُندٌى, رجمها الله تعالى O e E 0- جارڀة سَوداء, رحمها الله تعالى O 1 إِمُرَأة مجهوله. رحمها الله تعالى N a 2 جارپة مجهوله, رحمها الله تعالی E O E 3 إِفُرآة مصردّه, رحمها الله تعالي 4 إِمُرأة مصريّة أخرى, رحمها الله تعالى 5- إمرأة خوارزمێه, رحمها الله تعالی E E 6- جارية حبشيّه, رحمها الله تعالى a 7 امرأة اصفهانيّه, رحمها إلله تعالى O a a 8 رأة قازستة: رحمها الله تغالى 15 لھڈ لله الذي جَعَلَ مَرائي فوب آۋليائه مَجالي جمال وهه آلجّريم, ولع نها على صقان ۇجُوهِهمُ لوائح ر نوړه القديم, قَضاروا بحيٽت ت إذا رَأوا در الله. والصّلوةٌ على أذ من ارَتَقََ حُجُبَ الکن عن بَصَر بصائرهم انكف شر سَرَيانِ جود هِ الساري فا على سَرائرِهِمْ, قمارأوا في الَوْجُود إلا ابا وعلى آله ا وَأضحابه الطاهرينَ وَگلى مَڻ يهم وبع تايعيهم أجْمَعينَ إلى يوم الينِ. الله على د ال وال يالل ال راا E 1 عارف. محمد بن حسين السّلھی التیسابورى قدس الله تعالی روحه در سان شیر و اجوال . مشاھ ریت قد من الله الیئ اروا جه که کرای دين و عظمای اهل یقیناند و جامعاند ميان علوم ظاهر و علوم باطن, کتابی جمع کرده است و ان اقات الکوفیة تام تهادو و آن را نج طبقهة گردانند م و ظتقه را غبارت از جماعتی داشته که در زمان واحد يا در ازمنة متقاربه انوار ولایت و آثار هدایت از ایشان نموده و سفر و رحلت مریدان و مستفیدان به ایشان بوده. و در هر طبقه بیست تن از مشایخ و ایمه و علمای این طایفه ذکر کرده و به حسب اقتضای وقت و مقام ار كلمات فد مه ف شمانل فرص انان اة دالت می ذو ظرنفت وتعلم و حال و سیرت ایشان. در بیان آورده. و حضرت شيخ الأسلام, كهف الأنام,. ناصر السثهء قامع البدعه.
ابواسماعيل عبداللّه بن محمد الانصاری الهروی قڈس الله تعالی روحه آن را در مجالس صحبت و مجامع تذکیر و موعظت املا میفرموده اند و سخنان دیگر بعضی از فشایخی که دران کتاب مذکور نشده و بعضی از اذواق و مواجيد خود بر آن میافزودهء و یکی از محبان و مریدان آن را جمع میکرده و در قید کتابت میآورده. و الجق ان كتابن 'اشست لطف و مجموعهای است شریف مشتمل بر حقایق معارف صوفیه و دقایق لطایيف این طايفة عليه اما چون به زبان هروی قدیم که در ان عهد معهود بوده وقوع یافته و به تصحیف و تحریف نویسندگان په جایی رسیده که در بسیاری از مواضع فهم مقصود به سهولت دست نمیدهد, و ایضاً مقتصر است بر ذکر بعض متقڈمان, و از ذکر بعضی دیگر و از ذکر حضرت شیخ الاسلام و معاصران وی و متأخران ازوی خالي است, بارها در خاطر این فقیر میگشت که به قدر وسع و طاقت در تحریر و تقریر آن کوشش نماید. آنچه معلوم شود به عبارتی که متعارف روزگار است در بیان آرد, و آن را که مفهوم نشود در حجاب ستر و کتمان بگذارد, و از ز کتب معتبرهدیگر سخنان چیده و معارف سنجیده اضافة آن کرده بر لوح تبیان نگارد. و شرح احوال و مقامات و معارف و کرامات 9 تاریخ ولادت و وفات جماعتی که در آن کتاب مذکور نشده با ن منضم گرداند. اما به واسطة وفور علایق و هجوم عوایق میسر نمیشد. تا ان که در تاریخ سنۀ احدی و ثمانین و ثمانه مائه محبٌ درویشان و معتقد معتَقّد ایشان, آن از همه, شغل سیر و بر فقر دلیر, افير نظام الذتن على شر اع و الك الى م وله و وة لسلوك طوبق ,وضولة كه به طوع :و افقار از أاعلى رانب جام و اغتار اعراض وده و به قدم تسلیم و رضا بر سلوک جاڈۀ فقر و فنا اقبال فرموده, از این فقیر مثل آن وزی که انر دل. کدشه بود و دز خاطر فتمکن کضته: استدعا كرد داعية قديم E E لاجرم به صدق و خلوص طویت در امضای ان نیت و استقصای ان امنیت شروع افتاد. J از مکارم اخلاق و مراسم اشفاق مطالعه کنندگان آن که چون ایشان را از یمن انفاس طيبة اولياء الله و فيض ارواح مقدذسة ایشان وقت خوش گردد. E ان حم و بالف را که مه جت امال بر جات تفاظن شان که ار حطان 16 قدس رسیده» و بر مشام جان مشتاقان محاضر انس وزیده» مسمی میگردد به نفحات الانس من حضراتٍ القدس از گوشة خاطر فرو نگذارند و به دعای خير ياد آرند. و التّكلان في جميع الأحّوال على المُهَيمن المُتعال. تمهيد فى القول فى الولاية و الولئ ولات شتی انت از وای که فرت اعت و ان تز دو فنك اشت: ولايت عامّه وولإایت خاظه. ولایت عامه مشټرک است ميان همة مؤمنان, قال الله تعالى: «اللّة ولِىٌ الذين افوا نكر خم فن الظلمات. الى. الور (257/بقزه )دو ولات خاظه :فخضصوص-اشت به واصلان از ارباب سلوک, و هی عبار عَنْ قفَناءِ العَبْدٍ فى الحقٌ و بقائه به. قالولئٌ هُو الفانی فهو الباقی همو فنا ارت ایت ار هات سير الى اللدر و مقا عارت است از بدایت سیر فی اللّه. ی ا ا صدق یکبارگی قطع کند. اشر کی االله اناه مخفو شود که دو را هد رای وجودی ارزانی دارد. تا بدان در عالم اتصاف به ا چجۆزخانى گوبذ a »الول هو إالفانى من حالِه الباقى فى مُشاهَدة الحو لمكن ل عن تسه اجار ولامع ر الله كران ولن أن وة كه فائى بود ار جال خود و باقی بود به مشاهدۀ حق. ممکن نباشد مر او را که از خود خبر دهد و با جز خداوند بیارامد.
» ابراهیم ادهم رحمه اللّه تعالی مردی را گفت: «خواهی که ولیّی باشی از اولیاء الله تعالی؟ » گفت: «بلی خواهم>. گفت::«لاترغت فى شىء من الذنيا و الأخزة وافرع فشک لله عالی وال بوخهک عل فا گی رقت فکن: که رع به انها اعراض بود از حق سبحانه و فارغ کن مر خود را از برای دوستی خداوند. و دنیا و عقبی را در دل راه مده و روی دل به حق ار! و چون این اوصاف در تو موجود شد. ولئ باشی. » و فى السالة القشيربة: ان الولى له ,معثيان: احدهما قعيل بمعنى مفعول, و هو من یتولی الله امرّه. قال تعالى: «وَهُوَ يَتَوّلى الصًالجين. » (196/اعراف) فلايكله الى نفسه لحظة: بل يتولى_ الحق نشبحائة رعايته: و. الثانى قعيل خبالغة من القاعل: و هو الذى بتولى عبادة الله وطاعاته: فاده تجزى عليه على النوالى من عير ان للها عضان O O E الول وللا جف فاه تجفيق الله غفلى الا فضا الاستيفاءِ ودوام حفظ الله اناه فى السّاءِ و الصّراء. و من شرط الولئ ان يكون محقوطا كما أن هن بضرط الق أن يكون مفصوما. فكل من كان للشرع عله اعتراض؛ فهو مغرور مخادع. قصد ابویزید البسطاميٰ قذسٍ الله تعالی روحه بعضَ من وصف بالولاية, فلا وافی فشجده قعد نط خروخة . حرج ,ال خل:ورمى بتزاقه نخاة القيلة. فانضرف ابويزنة و لخ تشلة عله وال قيف شخصی به نزدیک شیخ ابوسعید ابوالخیر قڈس الله تعالی روحه درآمد ونخست پای چپ اندر مسجد نهاد. او را گفت: «بازگرد. که هرکه در خانۀ دوست ادب آمدن نداند ما را نشاید که با وی صحبت داریم. » و فى الفصل الاول من الباب الثالكث من ترجمة العوارف: معرفت عبارت است از بازشناختن معلوم مجمل در صور تفاصیل. چنانکه در علم نحو مثلا بداند که هریک از عوامل لفظی و معنوی چه عمل کند. اینچنین دانستن بر سبیل اجمال علم نحو باشد. و بازشناختن هر عاملی از ان على التفصیل در وقت خواندن سواد عربیت, بی توقفی 17 و رویتی» و استعمال آن در محل خود معرفت نحو. و بازشناختن به فکر و رویت,. تعرف نحو. و غافل بودن از آن با وجود علم» سهو و خطا. پس معرفت ربوبيت عبارت تود از بار فاخن دات و صقات الهى در ضور عفاصل اخوال و خوادت و ورل عدار آن که بر سبیل اجمال معلوم شده باشد که موجود حقیقی و فاعل مطلق اوست. سبحانه. و تا صورت توحید مجمل علمی مفصل عینی نگردد. چنانکه صاحب علم توحید در صور تفاصيل وقایع و احوال مجددهۀ متضاده از ضر و نفع و عطا و منع, و قبض و بسط, ضا و نافع و معطی و مانع؛ و قابض و باسط حق را سبحانه بیند و شناسد, بی توقفی و رویتی» او را عارف نخوانند. و اگر , ار ها اران ال ید وکو و حاضر گردد و فاعل مطلق را جل ذکژه در صور وسایط و روابط بازشناسد, او را متعرف خوانند نه عارف. و اگر به کلی غافل بود و تأثیرات آفعال را حواله به وسایط کند, او را ساهی و لاهی و مشرک خفی خوانند. مثلاً اگر معنی توحید را تقریر میکند و خود را مستغرق بحر توحید مینماید. » و دیگری آن را بر سبیل انکار به او بازگرداند و گوید: «این سخن نه از سر حال است, بل نتیجة فکر و رویت است. » در حال برنجد و بر وی خشم گیرد و نداند که این رنجش عین مصداق قول منکر است. والا فاعل مطلق را در صورت انکار بازشناختی و بروی خشم نگرفتی. و معرفت الهی را مراتب است: اول, a داند چنانکه گفته شد.
دوم آن که هر اثری که یابد از فاعل مطلق جل ذکره به یقین ذاند که نشخة کذام صفت است از صفات او. سیم آن که مراد حق را عژوعلا در تجلی هر صفتی بشناسد. چهارم. آن که صفت علم الهی را در صورت معرفت خود بازشناسد و خود را از دايرة علم ومعرفت. بل وجود اخراج کند. چنانکه از جنید فس سژه پرسیدند که: «معرفت چیست؟ » گفت: «المعرفة وجود جهلک عند قيام علمه. » گفتند: «زدنا ایضاحا! » فرمود: «هو العارف و المعروف . » و چندان که مراتب قرب زبادت شود و آثار عظمت الهی ظاهرتر گردد. علم به جهل بیشتر حاصل شود و از نهاد عارف برخیزد. و این معنی که تقریر میافتد هم علم معرفت است نه معرفت. چه معرفت امری وجدانی است و تقریر از ان قاصر. اما علم مقدمه ان است. پس فر قت ی علو خالا شد و فلم ی رنت وال القول فى معرفة الضوفى و المتصوّف و الملامتى و الفقير و الفرق بينهم وى الفطل العاشر من الات الالك من ترجفة الغوارف يدان كه مرانت طقات مردم على اختلاف درجاتهم بر سه قسم است: قسم اول, ؛ مرتبه فان و کاملان؛ و ھک و قسم دوم مرتبة سالکان طريق كمال o قسم سيم مقيمان وَهُدة نقصان. و آن طبقة سفلى است. واصلان مقربان و ا وشالکان: ابزار و اضحات يهنن و ففتهان :شان و اضجاب: مال و اهل وصول بعد از انبيا صلوات الڑحمن عليهم دو طايفه ند: اول 'مشانح صوقية. كه ية والسطة كمال متابعت رول هلي الله عة ولم شر وصول یافتهاند و بعد از آن در رجوع برای دعوت خلق , نه نی اعت ادون و قامور شدةانده و این :طاشة کاملان مکل اند که قصل و ایت ازلی یسان را بعد اد استغراق در عین جمع و لجة توحید. از شکم ماهی فنا به ساحل تفرقه و میدان بقا خلاصی و مناصی ارزانی فرمود تا خلق را به نجات و درجات دلالت کنند. و اما طایفة دوم آن جماعتاند که بعد از وصول به درجۀ کمال» حوالة تکمیل و رجوع خلق به ایشان نرفت, و غرقة بحر جمع گشتند و در شکم ماهی فنا چنان ناچیز و ولک دند کے ار اتان کر کر خر کو انرق ته شاخل تفر کو و تاجیت قا ترسید هة در سلک زمر سکان قباب غیرت و قطان دیار حيرت انخراط یافتند و بعد از كمال 18 وصول ولایت تکمیل دیگران به ایشان مفوض نگشت. و اهل سلوک i E وجه الله «يريدونَ وَجَههٌ»(52/انعام و 28/کهف) و طالبان بهشت و مریدان اخرت «ومنکم مَنْ یرید الأخرة»(152/آل عمران). و اما طالبان حق دوطایفهاند: متصوفه و ملامتیه. متصوفه ان جماعتاند که از بعض صفات نفوس خلاص یافتهاند و به بعضی از احوال و اوصاف صوفیان موصوف گشته و متطلع نهایات احوال ایشان شده؛ ولکن هنوز به اال ا ات ف و ما ا وان و ول ا وا اهل قرب و صوفیّه متخلف گشته. و اما ملامتیه جماعتی باشند که در رعایت معنی اخلاص و محافظت قاعدۀ صدق. غایت جهد مبذول دارند. در اخفای طاعات و کتم خیرات ت از نظر خلق, مبالغت واجب دانند. با آن که هیچ دقیقه از صوالح اعمال مهمل نگذارند و تمسک به جمیع فضایل و نوافل از لوازم شمرند و مشرب ایشان در کل اوقات تحقیق معنی اخلاص بود و لذتشان در تفرد نظر حق به اعمال و احوال ایشان و همچنان که عاصی از ظهور معصیت برحذر بود ایشان از ظهور طاعت که مظبَة ریا باشد حذر کنند تا قاعدۂ اخلاص خلل نپذیرد. بعضی گفتهاند: «الملامتى هو الذي لابُظهر خيراً ولا تضهر ترا و این طایفه هرچند عزیر الوجود و شریف الحال باشند.
هنوز حجاب وجود خلقیت از نظر ایشان به کلی منکشف نشده باشد. و بدان سبب از مشاهدۀ جمال توحید و معاینۀ عین تفرید محجوب مانده باشند. چه اخفای اعمال و ستر احوال خود از نظر خلق مشعر و مؤذن است به رؤیت وجود خلق و نفس خود که مانع معنی توحیداند۔ و نفس نیز از جملة اغیار است تا هنوز بر حال خود نظر دارند اخراج اغیار از مطالعة اعمال و احوال خود بکلی نکردهاند و فرق میان ایشان و صوفیه ان است که جذبۀ عنایت قدیمه صوفیه را بکلی از ایشان انتزاع کرده بود و حجاب خلق و انانیت از نظر ایشان برداشته. لاجرم در اتیان طاعات و صدور خیرات خود را و خلق را در ميان و و و ا اعمال و ستر احوال مقید نه. اگر مصلحت وقت در اظهار طاعت بینند اظهار کنند و اگر در اخفای آن بینند اخفا. . پس ملامتیه مخلصانند به کسر لام و صوفیه مخلصانند به فتح لام. » أحْلَضناهُم بخالصة. » (46/ص) وصف حال ایشان است. و اما طالبان آخرت چهار طایفهاند: زهاد و فقرا و دام و عباد. اما زهاد طایفهای باشند که به نور ایمان و ایقان جمال آخرت مشاهده کنند و دنیا را جمال حقیقی باقی رغبت نمایند و تخلف این طایفه از صوفيه به ان است که زاهد به حظ نفس خود از حق محجوب بود چه بهشت مقام حظ نفس است «فیها ما تشتهی الأنفس» و صوفی به مشاهدة جمال ازلی و محبت ذات لم پزلی از هر دو کون محجوب بود همچنان که از دنیا صرف رغبت کرده باشد از آخرت نیز رغبتش مصروف بود. پس صوفی را در زهد مرتبهای بود ورای مرتبة زاهد که حظ نفس از ان دور بود. و اما فقرا ان طایفهاند که مالک هیچ چیز از اسباب و اموال دنیوی نباشند و در طلب فضل و رضوان الهی ترک همه کرده باشند و باعتث این طایفه بر ترک یکی از سه چیز باشد: اول: رجای تخفیف حساب یا خوف عقاب, چه حلال را حساب لازم است و حرام را دوم: توقع فضل ثواب و مسابقت در دخول جنت, چه فقرا به پانصد سال پیش از اغنیا به بهشت درایندہ سیم: طلب جمعیت خاطر و فراغت اندرون از برای اکثار طاعات و حضور دل در ان. و تخلف فقیر از ملامتیه و متصوفه به ان است که او طالب بهشت و خواهان حظ نفس خود است, و ایشان طالب حق و خواهان قرب او. و ورای این مرتبه در فقر 19 مقامی است فوق مقام ملامتیه و متصوفه» و ان وصف خاص صوفی است. چه صوفی اگر چه مرتبة او ورای مرتبة فقير است, وليكن خلاصة مقام فقير در مقام او درج است و سبب آن است که صوفی را عبور بر مقام فقرا از جملۀ شرایط و لوازم است و هر مقام که از آن ترقی کند صفاوه و نقاوۂۀ آن را انتزاع نماید و رنگ مقام خودش دهد. پس فقر را در مقام صوفی وصفی دیگر زايد بود و آن سلب نسبت جمیع اعمال وآ ل د قامات اسك ار د وعدم اک انان ەل جال فد پس او را نه وجود بود و نه ذات و نه صفت, محو در محو و فنا در فنا بود. و این حقیقت فقر است که مشایخ در فضیلت آن سخن گفتهاند و آنچه پیش از این در معنی فقر یاد کرده شد رسم فقر است و صورت آن. شيخ ابوعبدالله خفیف قڈس سژه گفته است: «المَفَرٌ عدم الاملاک وَالخُروجُ ع ارات او اا ل وا و بعضی گفتهاند: «الفقيرٌ الذي لاټملک ولانُملک.
» وفوقیت مقام صوفی از مقام فقیر به آن است که فقیر به ارادت فقر و ارادت حظ نفس محجوب بود و صوفی را هیچ ارادت مخصوص نبود و در صورت فقر و غنا ارادت او در ارادت حق محو بود, بلکه ارادت او عین ارادت حق باشد. و شابراین اکر ضور فقر و رشم آن اختیار کند به ارادت و اختیار خود محجوب و ا حق باشد. ابوعبدالله خفیف رحمه الله گفته است: «إِلطوفئٌ مَنٌْ استصفاة الحق لنفسه توڈداً, والفقیر من استصفی نفسه في فقره تقربًا. » ا «الضوفی هوالخاړج عن النعوتِ و الژسوم. والفقير هو الفاقد للأشياء . » و ابوالعباس نهاوندی رحمه الله گويد: «الفقرٌ بداية التصوّف . « و فرق میان فقر و زهد ان است که فقر بی وجود زهد ممکن بود چنانکه کسی ترک دنیا کند به عزمی ثابت از سر یقین و هنوز رغبت اندر ان باقی بود و همچنین زهد بی فقر ممکن است, چنانکه کسی با وجود اسباب رغبتش از ان مصروف بود. فقر را رسمی است و حقیقتی: رسم او عدم املاک است, و حقیقت او خروج از احکام صفات و سلب اختصاص چیزی به خود. و رسم فقر صورت زهد است و امارت ان و معنی زهد صرف رغبت از دنیا. و حق سبحانه چون خواهد که بعضی از اولیای خود را در تحت قباب عرزت از نظر اغیار محجوب گرداند. ظاهر ایشان را به لباس غنا که صورت رعغبت است بپوشاند تا اهل ظاهر ایشان را از جملة راغبان دنیا پندارند. و جمال حال ایشان از نظر نامحرمان پوشیده ماند,و این حقیقت فقر وزهد وصف خاص و لازم حال صوفی است. و اما رسیم فقر, اختیار بعضی از مشایخ صوفیان است, و مراد ایشان در ان اقتدا به انبیا و تقلل از دنیا و ترغیب و دعوت طالبان با صورت فقر به زبان حال, و اختيار ایشان در این معنی مستند به اختیار حق. نة ظات خط اخروی و اما خدام جماعتی باشند که خدمت فقرا ول ا چنانکه با داود عليه السلام خطاب کردند که: «إذا رایت لى طالباً فک لَه خادما! » و اوقات خود را بعد از ادای فرایض, در تفریغ و ترفیه خاطر ایشان از اهتمام به امور معاش و اعانت بر استعداد امر معاد مصروف دارند. و ان را بر نوافل عبادات تقدیم کنند و در طلب مایحتاج ایشان در هر طریق که در شرع مذموم نباشد مداخلت نمایند: بعضی به کسب و بعضی به دریوزه. و بعضی به فتوح. و نظر ایشان در أخذ و اعطا بر حق بود و خلق ا اراتا ا د را ا ل ا ا مقام بر طایفهای حال خادم و شیخ مشتبه شده است, و خادم را از شیخ فرقی نهادهاند, و فرق آن است که خادم در مقام ابرار است و شيخ در مقام مقژبان, زیرا که هراد خاد دو اختار کدھت شل وات آخرت بود وال تدان مد نکر ند و نخ به مراد حق قایم بود نه به مراد نفس خود. 20 و اما غاد آن طایفهاند که پیوسته بر وظایف عبادات و فنون نوافل, مواظبت و ملازمت نمایند از برای نیل ثواب اخروی. و این وصف در صوفی موجود بود ولیکن معژا و مبّرا از شوایب علل و اغراض» چه ایشان حق را برای حق پرستند نه برای ثواب اخروی, و فرق میان عباد و زهاد آن است که با وجود رغبت به دنیاء ؛ صورت ادت ممکن نود و فرق مان شاد و ففرااآن کا وخود غا اند کے شخ کان بود. پس معلوم شد که واصلان e از این طوایف هشتگانه دو متشبه دارند: یکی محق و دیگری مبطل اما متشبه محقٌ به صوفیان: وف اند که ت انات احوال صو فان :مطل و نتاق .
و متشبه اال ار اسان اال العذار در مرتع اباحت میچرند و گوند: «تقید به احکام شریعت وظيیفة عوام است که نظر ایشان بر ظواهر اشيا مقصور بود و اما حال خواص و اهل حقیقت از ان عالیتر است که به رسوم ظاهر مقید شوند. و اهتمام ایشان به مراعات حضور باطن بیش نبود. » و این طایفه را باطنیه و مباحیه خوانند۔ اا و وک ان ایل کا ی اراو ای که می هان هنوز در قطع منازل صفات نفوس بود و از تابش حرارت طلب وجودشان در قلق و اضطراب و پیش از ظهور تباشیر صبح کشف ذات و استقرار و تمکن در مقام فنا گاه گاه برقی از بوارق کشف بر نظر شهود ایشان لایح و لامع گردد. و نفحهای از نفحات وصل از مهب فنا به مشام دل ایشان پیوندد. چنانکه ظلمات نفوس ایشان در لمعان 2 آن برق منطوی و متواري گردد و هبوب آن نفحه, باطن ایشان را از وَج آتش طلب و قلق شوق رَوّحی و آرامی بخشد, دیگرباره آن برق منقطع گردد و آن نفحه ساکن شود ظهور صفات نفوس و حرارت طلب و قلق شوق معاودت نماید, و سالک خواهد که بکلی از ملا بس صفات وجود منسلخ و منخلع گردد و غرق بحر فنا شود تا از تعب وجود یکبارگی پباساید, و چون آن حال هنوز مقام او نگشته باشد و گاه گاه بدو نازل گردد و باطن او بکلی متطلع و مشتاق این مقام. او را لقب متشبه محق به مجذوب واصل کرده شد. و اما متشبه مبطل به مجذوبان واصل: طایفهای باشند که دعوی استغراق در بحر فنا و استهلاک در عین توحید کنند و حرکات و سکنات خود را هیچ به خود اضافت نکنند و گویند: «حرکات ما همچون حرکات ابواب است که بیمحژک ممکن نبود. » و این معنی هرچند صحیح است ولیکن نه حال ان جماعت بود, زیرا که مراد ایشان از این سخن تمهید عذر معاصی و مناهی بود و حوالت ان به ارادت حق و دفع ملامت از خود و این طابفه را زنادقه خوانند- ر سهل عبدالله را رحمه الله تعالی گفتند: «شخصی ميگوید: نسبت فعل من به ارادت حق همچنان است که نسبت حرکت ابواب با محرک آن. » گفت: «این قایل اگر کسی بود که مراعات اصول شریعت و محافظت حدود احکام عبودیت کند. از جملۀ صدذیقان باشد و اگر کسی بود که از توزط و انهماک در مخالفات احکام شرع باک ندارد و این سخن را برای ان گوید تا وجه حوالت احوال با حق سبحانه و اسقاط ملامت از نفس خود. به انخلاع از دین و ملت ظاهر گرداند از جملة زندیقان بود. » و اما متشبه محق به ملامتیه: طایفهای باشند که به تعمیرو تخریب نظر خلق مبالاتی زیادت ننمایند, و اکثر سعی ایشان در تخریب رسوم و عادات و اطلاق از قیود اداب مخالطات بود و سرماية حال ايشان جز فراغ خاطر و طيبة القلب نباشد. و ترسم به مراسم زهاد و عباد از ایشان صورت نبندد واتار نواقل و از ایشان ا اسباب دنیوی به ایشان منسوب نباشد, و به طيبة القلب قانع باشند و طلب مزید 21 آخوال نند ایشان را قلندریه خوائند و این ظانفه از جھت عدم رتا با ملامتية فقشاھت دارند: و فرق هان اسفن أن است که لامي جه جع دواقل و قصال تمسک جوید.
ولیکن ان را از نظر خلق پنهان دارد, و اما قلندری از حد فرایض در ندرد ونه اظهار و اخقائ اعمال از نطر حل فد ود وھا طا ای که دو اتن رماں تھ اة دزی سو توو اند وره الام ار گروق کک و از این آوصاف که شمرده شد خالیاند, این اسم بر ایشان عاریت است, به ملامتیه: طایفهای باشند هم از زنادقه که دعوی اخلاص کنند و بر اظهار سی ,و قخور الیک مانو کون هرادها ان این خلاقت لی و اشفا نظر مردم است. » و حق سبحانه از طاعت خلق بینیاز است و از معصیت ایشان غيرمتضرر. و معصیت را در آزار خلق منحصر دانند و طاعت را در احسان. و اما متشبه محق به زاهدان: طایفهآی باشند که هنوز رغبت ایشان بکلّی از دنیا مصروف نشده باشد. و خواهند که به یکبارگی از دنیا رغبت بگردانند و ایشان را متزهد خوانند. واا فة مطل ونان حم ای اة ک آز نزات رل خاو ری رفت فا که و خاطر از جمع اسباب دنیوی بازگیرند. و بدان طلب تحصیل جاه کنند در ميان مردم. و ممکن بود که بر بعضی حال ایشان مشتبه شود و پندارنږ که ایشان, از دنیا اعراض کلی کردهاند و ایشان خود به ترک مال جاه خریدهاند «ترَکوا الدنیا للڈّنياً! » و يمکن که بر ایشان نیز حال خودشان مشتبه شود و گمان برند که چون خاطر ایشان به طلب اسباب دنیوی مشغول نیست, علت آن است که اعراض کردهاند و این طایفه را مُرايټه خوانند. و اما متشبه محق به فقرا: ان است که ظاهرش به رسم فقر مترسشم بود و باطنش خواهان حقیقت فقر, ولیکن هنوز میل به غنا دارد و به تکلف بر فقر صبر میکند و فقیر حقیقی فقر را نعمتی خاص داند از حق سبحانه و بر ان وظایف شکر همواره به تقدیم میرساند. و اما متشبه مبطل: ان است که ظاهرش به رسوم فقر مترسم بود و باطن به حقیقت ان غیرمتطلع؛ و مرادش مجرد اظهار دعوی بود و صیت و قبول خلق. و این طایفه را هم مُراییه خوانندہ و اما متشبه محق به خادم: آن است که همواره به خدمت بندگان حق سبحانه قیام مینماید و به باطن میخواهد که خدمت ایشان را به شایبة غرض دنیوی مالی یا جاهی فوب کر ان و واا ا هل و واوا ل ولک هور و جت زهد نرسیده باشد. بیسن وکین به جکم غل ور يدانو اتقاي قفن عي ار خد ات او در محل استحقاق افتد. و وقتی به حکم غلبة نفس خدمت او به هوا و ریا آمیخته بود د جمعی را که نه در محل استحقاق باشند به توفع محمدت و ثنا خدمت بلیغ به تقدیم رساند و بعضی را که مستحق خدمت باشند محروم گذارد و این چنین کس را متخادم خوانند و افا فة منطل: کسی ید که اورا اذ ر حدمت ی اکرو فاشو که حدمت لق رادام منافع دنیوی کرده بود تا به آن سبب استجلاب اقوات ت از اوقاف و اسباب می کند و اکر ان راا دز تخضل عرض و تسر مراد خود فور سند ترک کند پس خدمت او ر و ر فا ا وال و کا افا ارال کان ا ا و مفاخرت جوید. و نظر او در خدمت همگی , ظط ن ووتو و اين چنين کس را E E و اما متشبه محق به عابد: کسی بود که اوقات خود را مستغرق عبادات خواهد. ولیکن به سبب بقایای دواعی طبیعت و عدم كمال تزکیة نفس . به هر وقت در اعمال و اوراد و طاعات او فرات و تعوفات افند با کسی که هنور لذت قبادت قاف پاشد و ده تکلف بدان قیام مینماید. و او را متعبد خوانند۔
22 J لق ود و ةذل آو انمان: وات آخرت نباشد و تا اطلاع غیری بر طاعت خود نبیند اعاذاالله سحا هن الشمهة و الاء وجاللة العضهة و التوفة ٠ تدان فام تتماية القول في التوحيد و مراتبه و اربابها في القضل الانن من الات ا اول من ر ةا ا ره ج و جد روفراف ام اة توحید ایمانی؛ دوم توحید علمی؛ سیم توحید حالی, چهارم توحید الھی. اما توحید ایمانی: ان است که بنده به تفرد وصف الهیت,» و توځد استحقاق معبودیت فدات و ال ی ظا شارت ات وآخارد و دت دل و اقرار ده به زبان. O O a ظاهر علم, و تمشک به آن خلاص از شرک جلی و انخراط در سلک اسلام فایده دهد. N مراتب متفرد و مخصو اما توختد علمی: a و آن چنان بود که بنده در بدایت طریق تصوف از سر یقین بداند که موجود حقیقی و مؤثر نیست الأخداوند عالم جل جلاله و جملة ذوات و صفات 9 افعال را در ذات 9 صفات 9 افعال او ناچیز داند. ا ا یا ا و پرتوی از نور صفت مطلق داند. چنانکه هر کجا علمی و قدرتی و ارادتی و سمعی و فذا القياس:جضخ الطفات و الأقال . و ابن كرتة از أوايل. مراتب توجد اقل خضوص ومتصوفه است, و مقدمْة آن با ساقة توحيد عام سته. و مشاه این مره مرفهای ات که کوت نظراں آن را توخ غلمی خواند و توحند قلمئ بوذ بلکه توځندی: باشد رښمی از ذز جة اعتبار ساقط و ان جتان باشڌ که شخصی از سر ذکا و فطنت به طریق مطالعه یا سماع تصور میکند از معنی توحید» و رن ار و و و ی و و از انجا در اثنای بحث و مناظره E J و توحید علمی اگزچه :فرود مرت نوخد چالی است ولیکن از توحد چالی مرجي با آن همراه تود «وَهِزاجُه مِنْ تسنيم عَيناً يشرب بها المقرّبونَ»(27 و 28/ مطففین) وصف شراب اين توحید است. N چه بنابر مزج حال وان ات ری ا ن ا ا ےا ف مقتضای علم خود غفل کا و وود اغات راک رواظ فال الھی اند در تان نهد اما دو اک زاوال به سبب بقایای ظلمت وجود از مقتضای علم خود محجوب شود و بدین توحید بعضی از شرک خفی برخیزد. واا توختد جالىئ :ان ,است که حال توحید وصف لازم ذات موحد گردد. و جملة ظلمات رسوم وجود الا اندک بقیّهای در اشراق نور توحید متلاشی و مضمحل شود و 2 ئجي در نور حال او مستتر و مندرج گردد. بر مثال اندراج نور کواکب در نور و درغ م بأسفاره أضواءَ نور الگواکي و در اين مقام وجود موحد در مشاهدة جمال وجود واحد. چنان مستغرق عين جمع گردد که جز ذات و صفات واحد در نظر شهود او نیاید تا غایتی که این توحید را صفت واحد بیند نه صفت خود و این دیدن را هم صفت او بیند: و هستی او بدین طريق قطرهوار در تصرف تلاطم امواج بحر توحید افتد وغرق جمع گردد. و از اینجاست قول جنيد قدسي الله تعالی سره: «التوحيڈ معنى يَضمَحل فيله الرسومُ. و يندَرځٌ فيه العّلوم. و یکون الله كما لم يَرَل. » قتشا اين توكند نور فقاهدة ةو ها وخ لى ثور فر افةو نين و 23 اکثری از رسوم بشریت منتفی شود و به توحید علمی اندکی از آن رسوم مرتفع گردد. و سبب بعضی از بقایای رسوم در توحید حالی ان است که تا صدور ترتیب افعال و تهذیب اقوال از موحد ممکن بود بدين جهت در حال حیات حق توحید چنانکه بايد گزارده نشود. از اینجاست قول ابوعلی دقاق قداس سره که: «التوحید غريمٌ لابفضى دنه وَعَريبٌ لايؤڈى حَفّه.
» و خواصٌ موحدان را در حال حیات از حقیقت توحید صرف. E I O خاطف لامع گردد و فی لحال منطفی شود, و بقایای رسوم دیگرباره معاودت کند و در این حال بکلی بقایای شرک خفی مرتفع گردد. وراک :ابن فر ته در تو ند ادمێئ :زا مرتبة دیگر ممکن نیست. و أما توحید الھی: آن است که حق سبحانه در ازل آزال به نفس خود نه به توحید ر دیگری؛ همیشه به وصف وحدانیت و نعت فردانیت موصوف بود و منعوت «کان الله ولم يکن مَعّه شَیءٌ. » و اکنون همچنان بر نعت ازلمې واحد و فرد است «و الآن کما کان. » و تا ابدالاباد هم بر این وصف خواهد بود «کل شیءِ هالک 1 وَجهە. » ) 8/قصص) نگفت «یهلک» تا معلوم شود که وجود همة اشيا در وجود او امروز هالک است, و حوالة مشاهدة این حال به فردا در حق محجوبان است, و الا ارباب بصایر و اصحاب مشاهدات که از مضیق زمان و مکان خلاص یافتهاند. این وعده در حق ایشان عین نقد است. و این توحید الهی است که از وصمت نقصان بری است, و توحید خلایق به سبب نقصان وجود ناقص. و حضرت شيخ الاسلام قڈس الله سره کتاب منازل السایرین را به این سه بیت ختم کرده است: و ا إذ؟ ل من وده جاجد دمن عو ت عار أبطل ا الواحجد خ1 ان 9 س2 لا ا د أè توحی ده ونعت من جد القول في اصناف ارباب الولاية» قدس الله تعالى اسرارهم و في كتاب كشف المحجوب: خداوند سبحانه و تعالی برهان نبوی را باقی گردانیده ا وااراست اهران دة او ا ج و ا الله عله و سلم ظاهر فی اشد و فر اتشان :را والیان'عالم گردانیدة تا مجزد مر حذیت وی را کشت انذ و زا متانعت تفس زا در توشته. از آسمان باران به برکات اقدام ایشان آید و از زمین نبات به صفای احوال ایشان روید و بر کافران مسلمانان نصرت به همت ایشان یابند و ایشان چهارهزارند که مکتوماناند و مر یکدیگر را نشناسند, و جمال حال خود ندانند و اندر کل احوال از خود و خلق مستور باشند. و اخبار بدين است و سخن اوليا بدين ناطق راکوت اند ایق می :جور الل خر عاں 1 است. 6اا اتان که افل حل و دند و سر هکان و اة خو اند نض اند که مر انان ا اخیار خوانند۔ و چهل دیگر از ایشان را ابدال خوانند و هفت دیگر از ایشان را ابرآر خوانند. و چهار دیگراند که ایشان را اوتاد خوانند, و سة دیگراند که آیشان را نقبا خوانند و یکی که وی را قطب و غوث خوانند. و این اخکله مر یدیک را یشهاند و اندر امور به اذن یکدیگر محتاج ادد و یدن مر اموه اط اھت دائ ضاجب فاب وات مه رضی اال ال ند ور فل می ویک ازراب کد وو و هشتم از آن کتاب, رجال هفتگانه را ابدال گفته است و در آنجا ذکر کرده که: «حق سبحانه و ز نعالی زمین را هفت اقلیم گردانیده و هفت تن از بندگان خود برگزیده و ایشان را آبدال نام نهاده, و وجود هر اقلیمی را به یکی از آن هفت تن نگاه میدارد. » a ° و 24 مھ ولا کر شاا خهم الل و فر مودو اسك که دمل انشان ن دنھ کر یی کين دن قويه : شيخ طريقت, شيخ فريد الذين عطار قدس الله تعالی سره گفتهاند: «قومی از اولیاء ا عروجل باشند که ایشان را مشایخ طریقت و کبرای حقیقت. اویسیان نامند و E زیرا که ایشان را حضرت رسالت صلی الله علیه و سلم در حجر عنایت خود پرورش میدهند.
بی واسطة غیری» چنانکه اويس را داد رضی الله تعالی عنه و این عظیم مقاهی بود و بس عالی تا که را اینجا رسانند و این دولت روی به که نماید؟ ذلک قصل الله يؤتيه مَنْ یشاءٌ. » (54/مائده و در حدید و جمعه و همجثين عضي از اولياء الله كه متابعان أن خضرت اند: صلى الله عليه و سلم بعضى از طالبان را به حسب روحانیت تربیت کردهاند. بی ان که او را در ظاهر پیری باشد و این جماعت نیز داخل اویسیانند و بسیاری از مشایخ طریقت را در اول سلوک توجه به این مقام بوده است, چنانکه شیخ بزرگوار. شیخ ابوالقاسم کژگانی طوسی. را که لفل شابخ حضرت ابوالجتاب نجم الدین الکبری به ایشان میپیوندد. و از طبقة شيخ ابوسعيد ابوالخير و شيخ ابوالحسن ا قڈس الله تعالی ارواحهم در ابتدا ذکر اين بوده که على الدوام گفتی: «اويس! اويس ! :« القول فى الفرق بين المعجزة و الكرامة, و الاستدراح وفې التّفسير الكبير للإمام التحریر, فخرالڈين الژازئ, رجمة الل تعالى: «اذا طهر فعل خارق لِلَعادَة على إنسانِ, فذلّک إا أن يكونَ مَفُروناً بالدعوى اؤ لامع الأّعوى. وَالقِسْمُ الأول و هو أن يكونَ بالدغُوى, إا أن يكونَ دَعٌوَى الإلهيّة, أو دَغْوَى السْوّة, أو دَغْوى الوَلابَة. أؤ دعّوَى السْجر وطاعَة الد لشياطین. فهذه اربعة أقسام: القَِسْمُ الأول إذْعاءً الإلهية. و جور اصحابنا ظهُور العاداتِ على بدو مِنْ عير مُعارَصَة؛ كما قل ايضاً فی حق الدّجال. قال أصحابنا: : و اما جار ذلک, لان شكلةٌ وَخِلْقَنَ يذل کلف کذبه. E الخوارق لی بده فضي إلى القلبيس. وَالقشخ الثانى اَعاءٌ الوه و هذا الف على فشڪ لاه إا أن یکو ذلک المَدعی جیإدقاً او کاذباً. فان كان صادقاً , حت ظهور الخو ر لیوا مُقَق عَليِه بين کل م مين أف بصكة اة وأا ن آنُٰ N e و أا القسْم النالتٌ و هو اذعاءٌ الولاتة. قالقائلون بگرامات الأولياء احْتلفُوا فى أنه هَل جور اذعاءٌ الكراَة تم إثها يَحْصُلْ على وَفْق دعواء أم لا؟ ألقِسْمُ الژايعٌ و هو اذعاء الجر وطاعة الساظن. علد اأفحافا رجور ظهور خوارق الغادات على ندم ي غنة المعترلة لاتخول. و اكا الان و هو أن طهر خوارق العادات على تد إنسان :من غير شيءِ مِنَ الدّعاوي, فذلک الإنسان إِٿا أن يَكون صالحاً مَرضيًاً عند الله و إا ان ڀكون جييتا مذضا. والازل هن القؤل بكرامات الأولياء وقد القن أصحاننا على جوازه و ألكرها المتزل المرل إل آ0ا الخفن النصرة وصاحة مخفو الخوارزمن . و اع القع الثانى و هو أن يهر خوارق العادات “على بعص من كان جزودا عن طاعة الله فهذا هو المَسَّمُی بالإستدراج . « القول في اثبات الكرامة للأولياء و فى كتاب دلائل الثبوة للأمام المستغفرى, رحمه اللّه: «كراماث الاولياءِ حق بكتاب الله تعالى و الآثار الظيحة المروثة. و اجماعٌ اهل السثة و الجماعة على ذلک, فاا الكتابُ قَفُولَة تعالّى: كلما دَحَلّ عَليها رَكَرَيا المحرابَ وَجَد عِنْدها ررْقاً (37/آل عمران). قال اهل ال فى ذلي: كان يرى عِندها فاكهة الصيف فى الشتاء وفاكهة السْتاءِ فى الضه . و ريم رضي الل ها لر تكن نة الاخهاع هة الاه حك على كر 25 الكرامات للاولياء» و فی کتاب کشف المحجوب: خداوند سبحانه در نص کتاب ما را خبر داد از کرامت آصف که چون سلیمان را بایست که تخت بلقیس. و خدای تعالی خواست تا شرف آصف را به خلق نماید و کرامت وی ظاهر کند و به اهل زمانه بازنماید که کرامت أولها جاتر بود سلنفان. قلبة السلام كفت از شنما ست که تخت بلقیس را پیش از آمدن وی اینجا حاضر کند؟ » قال عفريٿ مِنَ الجنٌ: «آتا اتیک به قبل أن تقوم من مَقامک . »(39/نمل) عفریتی از جن گفت: «من بیارم تخت وی راً پیش از آن که تو برخیزی از جایگاه خود.