Qur'an&Sunnah

Apa yang diyakini umat Islam tentang para nabi?

Müslümanlar, peygamberlere iman etmenin dinin temel esaslarından biri olduğuna inanırlar. Peygamberler, Allah'ın insanlara doğru yolu göstermek ve O'na nasıl kulluk edileceğini öğretmek için seçtiği elçileridir. Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyrulur: "Biz senden önce de hiçbir resul göndermedik ki ona: 'Benden başka ilah yoktur, öyleyse bana kulluk edin' diye vahyetmiş olmayalım." (Enbiya Suresi, 25). Bu ayet, tüm peygamberlerin temel görevinin insanları tevhide, yani Allah'ın birliğine davet etmek olduğunu açıkça ortaya koyar (İbn Kesîr — Tefsîrü'l-Kur'âni'l-Azîm, s. V03/P381–V03/P382).

Peygamberler, Allah tarafından seçilmiş, günah işlemekten korunmuş (masum) ve insanlara doğruyu tebliğ etmekle görevlendirilmişlerdir. Allah, her peygamberden kendisinden sonra gelecek bir peygamberi tasdik etme ve ona yardım etme konusunda ahit (sözleşme) almıştır. Nitekim Kur'an'da şöyle buyrulur: "Hani Allah peygamberlerden şöyle ahid almıştı: 'Andolsun ki size Kitap ve hikmetten verdim. Size de sizin yanınızdakini doğrulayan bir peygamber gelince ona mutlaka inanacak ve ona yardım edeceksiniz.' Kabul ettiniz mi ve bu ağır ahdimi üzerinize aldınız mı? Dediler ki: 'Kabul ettik.' Allah buyurdu: 'Şahit olun, ben de sizinle birlikte şahitlerdenim.'" (Al-i İmran Suresi, 81). Bu ahit, peygamberlerin birbirlerini tasdik ettiğini ve özellikle Hz. Muhammed (s.a.v.)'in gelmesiyle birlikte önceki tüm şeriatların onun şeriatıyla tamamlanacağını ve onun peygamberliğine inanmanın zorunlu olduğunu gösterir (İbn Kesîr — Tefsîrü'l-Kur'âni'l-Azîm, s. V02/P065–V02/P067; Beğavî — Meâlimü't-Tenzîl, s. V02/P061–V02/P062).

Müslümanlar, Adem (a.s.)'dan başlayıp Hz. Muhammed (s.a.v.)'e kadar gelen tüm peygamberlere inanırlar. Hz. Muhammed (s.a.v.), peygamberlerin sonuncusu ve "hatemü'n-nebiyyîn"dir, yani peygamberlik mührüdür. Bu, ondan sonra artık yeni bir peygamber gelmeyeceği anlamına gelir (İbn Sa'd — et-Tabakātü'l-Kübrâ, s. V01/P035–V01/P036; İmam Şâfiî — el-Üm, s. V04/P158).

Peygamberler, insan suretinde yaratılmış, yemek yiyen, çarşılarda gezen varlıklardır. Melekler gibi değillerdir; onların da ölümlü oldukları belirtilmiştir (Enbiya Suresi, 7-8) (Taberî — Câmiü'l-Beyân, s. V16/P227–V16/P230). Allah, peygamberleri insanları doğru yola iletmek için göndermiştir (İmam Rabbânî — Mektûbât, s. V02/P247–V02/P249).

Her peygamberin getirdiği temel mesaj tevhid olsa da, zamanın şartlarına ve toplumların ihtiyaçlarına göre farklı şeriatlar (hukuki ve yaşamsal kurallar) gelmiştir. Bu şeriatlar, önceki bazı hükümleri kaldırıp yenilerini getirebilmiştir. Ancak Hz. Muhammed (s.a.v.)'in getirdiği Kur'an ve Sünnet, kıyamete kadar geçerli olacak son ve mükemmel şeriattır (İbn Kesîr — Tefsîrü'l-Kur'âni'l-Azîm, s. V03/P381–V03/P382; Taberî — Câmiü'l-Beyân, s. V16/P249–V16/P250).

Umarım bu bilgiler faydalı olmuştur. Başka sorularınız olursa çekinmeden sorabilirsiniz.

Sumber

  • İbn Kesîr — Tefsîrü'l-Kur'âni'l-Azîm (s. V03/P381–V03/P382)
  • İbn Kesîr — Tefsîrü'l-Kur'âni'l-Azîm (s. V02/P065–V02/P067)
  • Taberî — Câmiü'l-Beyân (s. V16/P249–V16/P250)
  • Taberî — Câmiü'l-Beyân (s. V16/P227–V16/P230)
  • Taberî — Câmiü'l-Beyân (s. V20/P366–V20/P368)
  • İmam Rabbânî — Mektûbât (ed-Dürerü'l-meknûnât, Arapça ta'rîb) (s. V02/P247–V02/P249)
  • İmam Şâfiî — el-Üm (Şâfiî) (s. V04/P158)
  • Beğavî — Meâlimü't-Tenzîl (Tefsîrü'l-Beğavî) (s. V01/P242–V01/P244)
  • İbn Sa'd — et-Tabakātü'l-Kübrâ (s. V01/P035–V01/P036)
  • Beğavî — Meâlimü't-Tenzîl (Tefsîrü'l-Beğavî) (s. V02/P061–V02/P062)
  • Kurtubî — el-Câmi' li-Ahkâmi'l-Kur'ân (s. V14/P125–V14/P127)
  • Fahreddin Râzî — Mefâtîhu'l-Gayb (s. V08/P101)

Jawaban hanya bersandar pada sumber klasik domain publik dan menyebutkannya. Untuk masalah pribadi, mohon bertanya kepada ulama yang berkompeten.